Jan Szurmiej
Biografia
Jan Szurmiej (ur. 27 lipca 1946 w Jaworze, zm. 3 czerwca 2024 we Wrocławiu) był polskim aktorem, reżyserem, inscenizatorem i choreografem oraz znawcą kultury żydowskiej.
W latach 50. XX wieku uczęszczał do Szkoły Baletowej przy Operze Wrocławskiej. W latach 1965–1971 był aktorem Teatru Pantomimy Gest we Wrocławiu.
W 1976 zdał egzamin eksternistyczny dla aktorów dramatu w Warszawie. W latach 1971–1991 związany z Teatrem Żydowskim w Warszawie.
W latach 1990–1993 dyrektor artystyczny Teatru Muzycznego Operetki Wrocławskiej. Główny reżyser Opery Wrocławskiej. Starszy wykładowca Akademii Muzycznej we Wrocławiu.
W latach 1992–1994 dyrektor naczelny i artystyczny Operetki Warszawskiej, której formułę artystyczną zmienił w Teatr Muzyczny ROMA, powracając do przedwojennej nazwy tej instytucji.
W latach 1996–1997 główny reżyser Teatru Żydowskiego w Warszawie. W latach 1996–2000 dyrektor generalny SNART w Warszawie. W latach 2001–2007 twórca i dyrektor artystyczny Festiwalu im. Anny German w Zielonej Górze.
Od marca 2020 roku do śmierci był dyrektorem artystycznym Teatru Polskiego we Wrocławiu.
Miał w swoim dorobku ponad 100 realizacji reżyserskich, a także wiele ról filmowych i telewizyjnych.
Życie prywatne: Syn aktora i reżysera Szymona Szurmieja (1923–2014) oraz rosyjskiej tancerki i choreografki Aidy z domu Szaszkiny (1925–2005); brat Leny, aktorki i reżyserki (ur. 1947), Małgorzaty Szurmiej-Krauze, aktorki (1951–2016) i Dawida, producenta filmowego (ur. 1985).
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Wybrana filmografia: Panna z mokrą głową, jako sklepikarz Szymszel (odc. 4 i 6) (1994); Szuler, jako Krupier (1994); Królewskie sny, jako Olesko, błazen Jagiełły (1988); Blisko, coraz bliżej (1982–1986); Problemat profesora Czelawy, jako doktor Janusz Stocki (1985); Austeria, jako Kantor syn Kantora (1982).
Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.